Mehmet Çoban Şiirleri - Şair Mehmet Çoban

Bir deri, bir kemik
Yolda yürüyor
Toprak giyinik
Mis kokuyor
Yağmur yağmasın
Dua ediyor

Kelimenin kısası
Cümlenin kısası
Anlatımın kısası
Vurucudur, etkilidir

Uzunlardan kaçan

İçimdeki kavgaları bitirmek için yola çıktım
Toplumdaki kavgaları bıraktım
Yola koyuldum
Duruldum

Kuşlar, nasıl yaptın diye sordu

Her an ölümle yaşam arasında geziniyorum
Çevremde insanları ölüme gönderenler var üzülüyorum
Kocaman dünyada,
Alabildiğine geniş topraklarda
Niye insan insanı öldürür anlamıyorum
İnsan öldürme felsefesini kabul edemiyorum

Kelimelerim yeterli sanıyordum
Bitti.
Her konuda çarelerim var sanıyordum
Bitti.
Çaresizim.
Halsizim

Yaza iş güveysi mevsimdeyim
Yazla kış arasında gelgitteyim
İki dirhem bir çekirdek
Sokaklarda demlenmekteyim

Gece fıkır fıkır hınzırca gülüyordu
Hayrola
Bütün ışıkları sakladım
Niye?
Geceyim

Görmeyen gözlerimle
Söylemeyen dilimle
Duymayan kulaklarımla
Baktım sana
Sözlerimi fısıldadım kulağına
Duymadın

Gevezelik zor iş diye düşünmeye başladım
Kolay mı? İlgi çekici bir konu bulacaksın
Etrafında bolca yalanı dolaştıracaksın
Her babayiğit yapamaz bunu
Kimse kolay ayarlayamaz tonunu

“Sinekli bakkal” romanını okuduğum dönemlerde sinekli bakkallar vardı
İlk okulumuzun tam karşısında bulunuyorlardı
Hem de üç tane bakkal yan yanaydı
Çok severdik “Şam işi” dediğimiz tatlıyı
Bakkalın her biri, diğerleri için, “kibrit çöpünden yapıyor” derlerdi tatlıyı
“Sakın ha ondan tatlıyı almayın” diye de bizi uyarırlardı