Mehmet Cıngır Şiirleri - Şair Mehmet Cıngır

Ilık bir yaz gecesi…
Ağacın her dalında bir yıldız,
Yıldızların altında mehtap,
Mehtabın altında biz ikimiz…

Ben dağlarda gezen yalnız bir kurdum
Yaz kış hep yüce dağlarda gezerim
Dağların zirvesidir benim yurdum
Yurduma göz dikeni ben ezerim.

Görür müyüm bir gün yüzümün güldüğünü?
Ölürsem demen yalnızlığıma öldüğümü.
Geldi nihayet sonbahar havalar pek serin,
Düşünmesin yalnızlığım yokluğumda derin.

Yaradan,
Akıl verdi,fikir verdi;
El verdi,ayak verdi;
Göz verdi,kulak verdi;
Bütün bunları vermeyip de
Dünya malı verseydi

Sadece Yaradan’ın önünde eğil;
Gerisi eğilinecek gibi değil.

Yirmi dört saat güneş hiç batmasa
Görebilir mi ışığı yarasa?

Bunca şey yazdım ağrıdı gözlerim,
Geldi de bahar açtı badem çağla,
Aylar geçti de geçmedi sözlerim,
Ağla kahverengi gözlerim ağla!

Dün gece düşümde yârimi gördüm.
Yasladı güzel başını koluma,
Sırma saçlarını elimle ördüm
Bir gerdanlık gibi taktım boynuma.

Dünya güzeli yârim bir içim su,

Yâr yâr kahve gözlü yâr!
Seni sineme ok gibi sapladılar
Söyleyin çıkmasın ok temreni,
Söyleyin aya, güneşe dönmesin
Söyleyin zamana geçmesin
Söyleyin dünyaya dönmesin

Geçerken yoldan,
Bir elma kopardım daldan.
Kıpkırmızı bir elma,yedim,
Yasak elma,
Nefse daha tatlıydı baldan.