Artık mevsiminde doğmuyor güneş
Şimdi sevsen de bir sevmesen de bir.
Yakıyorken umutları kor ateş,
Getiriliyorken üstüme tekbir,
Şimdi sevsen de bir sevmesen de bir.
Hiç kimseciklerin umurunda bile değil,
Âşık bülbül dalda ah çekip de şakıyor!
İçine konduğu kaba benziyor her şekil,
Herkes olaya kendi açısından bakıyor.
Sisli bir sonbahar günü yaşıyorum ülkemde,
Yaprak ölüleri yüzüyor durgun sularda.
Konar mı bizim de başımıza talih kuşu,
Verir mi bir gün kara günler son nefesini,
Bil ki duyacak Mevla’m gariplerin sesini.
Sokakta misket oynuyorduk daha dün,
Bilmem nasıl da çabucak geçti zaman,
Bir ihtiyar olduk o sokakta bugün,
Artık halimiz duman üstüne duman.
Top oynardık çamur içinde meşinden,
Yaz mevsimi artık ihtiyar
Bahçelerde ayva sarı,kırmızı nar
Geldi eserek sonbahar...
Ufuktan mor bulutlar ediyor sökün,
Kapıda bekliyor tipi kar,
Sabah olur, gün doğar bayrak bayrak
Ve akşam olur, görünür son durak…
Çıkıverdim evden alel acele
Öptü tozlu yollar ayakkabılarımı
Susadım
Önümde bir susuz kuyu
Yine Halil Ağanın testisinden içtim
Sen sadece sokaktaki çocuğun
Su alan delik ayakkabısından
Soğuktan donmuş minik ellerinden
Vıcık vıcık çamurlu,taş yollardan
Bahsettin hep,şüpesiz bunlar doğru…




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!