Anladım, bu dünya boş imiş,
Baharın sonu hep kış imiş.
Gülümse de yüzüme renkler,
Gözlerim dopdolu yaş imiş.
Ruhumu gördüm düşümde
Bedenimden ayrılmış.
Dedim bedenim nerede?
Bir baktım bedenim bir yerde
Ruhum bir yerde…
Kaldım ben iki arada bir derede.
Ruhumda uğuldar benim rüzgâr
Yüreğimde filizlenir tipi,kar.
Varsa yüzümde hüzün kırışığı
Bunda senin de payın var.
Sabah vaktinde denizden bir güneş,
Çığlık çığlığa martıların sesi!
Ve tutuşturur denizi bir ateş.
Yakar dalgaları günün busesi.
Ağarırken balıkların dünyası,
Birbirlerini dürtüp duruyolar
Uyanın uyanın!
Ama uyanmıyorlar,
Uyanacakları da yok.
Derin uykuya dalmışlar,
Güneş sabah ufuktan yine doğacak,
Aydınlık, karanlığı yine boğacak,
Düşecek daldan yapraklar yine suya,
Yine dalacaklar ağaçlar uykuya,
Güneş yine doğacak serviliklere
Kırk yıdır
Yüreğimin yanardağından fışkıran volkanlara
Sabır bendiyle engel oldum.
Eğer bu bent bir patlarsa
Ejderhalar çıksa bu lavların önüne
Gökyüzü gibidir benim gönlüm
Bazen bol güneşli
Bazen az bulutlu
Bazen çok bulutlu
Bazen bulutsuz
Ne ekmek parası
Ne elektrik ne su faturası
Ne de haksızlık…
Ateş böceği gibi
Sarınayım sırtıma gündüz,güneşi
Şairim ben arkadaş,
Ölçülü de yazarım,serbest de
Uyaklı da yazarım,uyaksız da…
Öperim şiir yazan eli,
Yeter ki hatır gönül koymasın
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!