Geceyle Yeminli İki Nefes
Bir kadın geceyi anlattı.
Sesi denizin ilk karası kadar ağırdı.
Dudaklarında kıyıya vurmuş gemilerin unutulmuş isimleri vardı.
Bir adam sessizce göğe baktı.
Gel Desem Gelir Misin?
Kadın...
Şimdi ben bu satırları,
senden ayrıldıktan iki bin yüz doksan gün sonra
Gidersen…
Eğer bir gün bu dünyadan göçüp gidersem,
olur da bir akşam vakti aklına gelirsem,
sadece gülümse…
Çünkü ben, gözyaşını değil,
Merhaba...
Bu mektubu okuduğunda belki geç olacak.
Belki de hiçbir zaman okumayacaksın.
Ama olsun.
Ben bu satırları kendime yazıyorum aslında…
Gitmediğim Yollarda Kaldım
Tamam…
Belki seninle mutsuzduk.
Belki çok sustuk,
Belki de konuşunca daha çok yaralandık.
Gitme Kadın
Gitme kadın…
Gidersen arkamda ne kalacak biliyor musun?
Ne bir ses,
ne bir nefes,
Gittiğin Yerde Benim Sesim Donar
Bir sabah ezik ışıkla değdi yüzüme adın,
Tenin gelmeden içime işledi gölgen,
Sözcüklerini okşar gibi hissettim nefesini,
Henüz susmamış bir rüyanın kıyısında sevdim seni.
Göçebe Sevdada Kavuşmak
Sen benim yaşamdan vaz geçtiğim…
Aşkın yalan olduğuna inandığım,
Umutlarımın bittiği an
Bana yeniden doğan nefesimsin.
"Gökten Düşen Dua"
Hayat en çok dokunduğunda,
ölmenin en güzeli
gökten düşen bir dua gibi gelir insana.
Ne bir çığlık duyulur,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!