Gidişin sessiz oldu,
Ne bir veda, ne bir açıklama…
Sadece baktım ardından,
Ve sustum…
Gülün Bedeli
Öyle ucuz değildir gül koklamak.
Bir parmağın tene değmesiyle başlamaz yalnızca,
önce dikenin sessizliğini göğüslemek gerekir.
Çünkü her koku, geçmişin kanıyla yıkanır,
Hasretin Kıyısında
Gözlerime düşen her gece, senin yokluğunun gölgesidir…
Bilmiyorsun belki, içimde kaç defa yıkıldı şehirler,
kaç kere kurak topraklara yağmur diye seni çağırdım,
ve her çağrımda sessizliğim büyüdü, sesim boğuldu.
Bu hayatta değişen hiç bir şey yok,
Ne zaman,
Ne dünya,
Değişen tek şey insanoğlu,
Hickimse bırak kendini taşımayı,
Yürümek için bile zorluklar yaratan insanlara edebin ne olduğunu öğretmeye calisiyoruz,
Her Gün Bir Hatıra Siliyorum
İnsanlar sabahı tebessümle karşılar.
Güneş doğar ve şehrin üstüne umut serilir.
Ben ise aynı güne karanlıkla başlarım.
Her gün bir hatıra siliyorum yüreğimden,
Hiç Başlamamış Bir Aşkın Cenazesi
Gecenin en kör saatinde
Suskun bir ay ışığı düşer gözlerime,
Ve seninle dolu binlerce sessizlik,
Bir ağıt gibi çalar ruhumun kapısını.
İçimdeki Hasret
Kederli başını omuzlarına bırakmış bir kadın,
Bir yanını özlem sarıyor, diğer yanını umut,
Nefes alıyor, ama nefeslerinde gizli bir titreme,
Bir gün varmış gibi, bir gün yokmuş gibi.
Anladım ki...
Anladım ki ihanet, sevginin en büyük celladıymış.
Bilir misin,
senin yokluğunda hazan düşmüş topraklara.
İnsafın Eşiğinde
Yorgun omuzlarımda,
kimsenin görmediği ağırlıklar var.
Gözlerimde, söyleyemediğim binlerce kelime…
Ve her biri, kalbimin en karanlık rafında saklı.
İnzivanın Ötesinde Bir Ağırlık
Ben bu hayata yüksekten bakmadım.
Toprağa yakın durdum, belki bu yüzden kırılmadım, ama çok ezildim.
Bir sükûnettim; kimse okumadı.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!