İnzivanın Ötesinde Bir Ağırlık
Ben bu hayata yüksekten bakmadım.
Toprağa yakın durdum, belki bu yüzden kırılmadım, ama çok ezildim.
Bir sükûnettim; kimse okumadı.
Kabul Edilmez
Adın, beynimin en karanlık odasında asılı duran
Ve yıllardır düşmeyen bir fırtına bulutu gibi duruyor.
Ne zaman kapatsam gözlerimi,
Sesin, bütün suskunlukları parçalayacak kadar keskin gelir.
Kader Sessizliği
Ben senden habersizken içimde sessiz bir yolculuk vardı,
Adını koyamadığım ama varlığını her gün hissettiğim bir bekleyiş.
Kelimelerim bir yüze ait değildi henüz,
Ama kalbim bir gün tamamlanacağını biliyordu.
Kadınım Diye Uyandım Bu Dünyaya
Ben bu hayata bir kadının yüreğinden düştüm.
Bir annenin duası gibi, bir çocuğun sessiz ağlayışı gibi temiz...
Ve ilk defa, hiçbir harf yetmedi seni anlatmaya.
Ben seni bir sözle değil, bir ömürle sevdim.
Kafesimde Yankılanan Nefes
Karanlıkta ürkek bir nefesim,
Kendi atışlarından korkan bir kalbim var.
Gölgesiyle kavga eden,
Kendi içine kapanmış bir yürek…
Kalbe Secde
Ben hayatımda bir Allah’a diz çöktüm,
bir de bir kadının kalbine.
Biri beni yoktan var edene teslimiyetti,
diğeri varlığımı anlamlı kılana.
Kalbimin Derinliklerinde..
Kalbimin derinliklerinde ıssız bir adadayım,
sanki nefes alamadığım anda
nefesini dudaklarımda hissederken buldum seni.
Birdenbire,
Kalbimin Mevsimleri Seninle Açıldı
Günün hiçbir beklenti taşımadığı, umudun küle döndüğü bir vakitte
hayat, sessizce kapımı çaldı.
Bir adım attı içeri;
yüreğinde sakladığı ışığı bana uzatarak.
Kaldırımda Bekleyen Umut
Karanlık çöktü yine,
Aynı kaldırım taşının üstünde,
Islak bir yalnızlıkla bekledim.
Ne arkamda bir kapı kaldı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!