Kader Sessizliği Şiiri - Mehmet Bildir

Kader Sessizliği

Ben senden habersizken içimde sessiz bir yolculuk vardı,
Adını koyamadığım ama varlığını her gün hissettiğim bir bekleyiş.
Kelimelerim bir yüze ait değildi henüz,
Ama kalbim bir gün tamamlanacağını biliyordu.
Şiirler yazdım o zamanlar,
Birine ulaşacağını bilmeden yazılmış satırlar gibi.
Her dize eksik ama umutluydu,
Her kelime bir kaderin kapısında duruyordu.
Senin adını bilmiyordum,
Ama sana ait bir boşluk vardı içimde.
Hayatımın bir yerinde bir kadının durması gerektiğini,
Ve o yerin kutsal bir anlam taşıyacağını hissediyordum.
Sonra sen çıktın geldin.
Bir insanın gelişiyle bir hayatın sessizce düzene girebileceğini o gün öğrendim.
Nefes almanın bile bir anlam kazandığını,
Bir kalbin ilk kez ait olduğu yerde durduğunu anladım.
Ben sana şiirler yazmıştım,
Ama sen o şiirlerin varlığından bile habersizdin.
Saçının her teline dokunan kelimeler vardı defterlerimde,
Sesini duymadan seni hisseden bir kalbim vardı.
Zaman seninle yumuşadı,
Benlik sensizliğini kaybetti.
Ben sen olduk,
Dün yeniden hayat buldu.
Kalbinin içinden geçerek yazdım sana,
En sade ama en derin harflerle.
Bir ömürlük bir anlam kurmak istedim,
Ve o anlam sen oldun.
Ben seni bir güne sığdırmadım,
Bir anın heyecanına hapsetmedim.
Ruhum bedenimden ayrılana kadar sürecek bir sadakatle sevdim.
Sevmek, senin adınla anlam kazandı içimde.
Artık şiir yazmıyorum,
Çünkü bütün şiirlerimde sen varsın.
Benim yazabileceğim en güzel cümle sensin.
Hayatımda varlığıyla beni tamamlayan tek gerçek sensin.
Ve şimdi sana söylüyorum:
Eğer bir gün sesim kısılırsa,
Bil ki kalbim seni savunmaya devam edecek.
Eğer zaman beni senden eksiltirse,
Ben yine de seni tam sevmekten vazgeçmeyeceğim.
Çünkü sen,
Benim bu hayatta susarak bile anlattığım tek hakikatsin.
Benim yazmayı bıraktığım yerde başlayan,
Ömrüm boyunca bitirmeyeceğim tek şiirsin.

Mehmet Bildir
24.12.2025