Büyük sakalları olan, koca gözleri olan
İhtiyar bir vaktin ihtiyar adamı
Kanında hüzün, midesinde kanseri olan
Eski zamanların efkar adamı
İhtiyar adam tavana baktı
Yalnızlıkla ölünen o ana baktı
Daha beşikte iken anlamıştı zaten
Doğduğunda nefesi kalmamıştı zaten
Tavanda örümceğin ne ördüğünü
Öğrendiğinde doğduğu vakitti
Beşikte öldü kanserden
Yetmiş yaşında fark etti
Sonra doğruldu yattığı yerden
Anlattı tavana gördüğünü
Tekrar öldü öylesi kederden
Açıldı yaşamın kördüğümü
Örümcek ağı koptu, tavan zifiri
İhtiyar ölü, örümcek diri
Kayıt Tarihi : 19.05.2026 22:31:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!