Son Mektup
Bir şey duyarsın,
Ve o andan itibaren veda sessizce başlar…
Ne kapılar kapanır birden, ne de kalpler bir çırpıda unutur,
Ama bir sabah, güneş doğar da sanki artık senin için doğmuyordur.
Susarak Sevdim Seni
Sana uzaktım,
hem çok uzaktım
hem içindeydim en derin gecelerinin.
Bir adım daha atsaydım
Susmak Bile Senken
Ben seni değil,
Senin yokluğunda tamamlanan yarımı sevdim.
Çünkü sen vardın da,
Uçamayanlar
Kanatları kırılmış bir kuşla,
Umudu paramparça olmuş bir insan arasında hiçbir fark yoktur.
İkisi de uçamaz.
Üç Kırık Kalem
Önce kalemim kırıldı,
bir cümlenin tam ortasında,
yarım kalmış bir haykırış gibi
Ve Kimse Duymadı Beni
Ben bu hayatta hep merakta bırakıldım,
Sanki her vedanın ucunda
"Belki biri geri döner" diye bekledim.
Ama dönen olmadı,
Viski Kadehinde bir isyan
Şimdi ben,
Yalnızlığımı bir viski kadehine adıyorum,
Dudaklarımda bir isyan,
Kalbimde paramparça bir sessizlik var.
Yalanın Depremiyle Göçtüm İçimden
Sen gittiğinde...
Ben kalmadım.
Sadece aynalarda
benden kalan kırık yankılar vardı,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!