Bir Ömür Boyu Seninle
De ki bir kitap olsam,
Sayfalarını her çevirdiğinde
Bir Satırda Unutuldum
Bugün bir kitabın bir mısrasında ayrılıkla karşılaştım.
Cümlelerin arasına gizlenmiş bir veda vardı.
Yazar, o vedaya nokta koymamıştı.
"Bir Şehirde Kendimi Kaybettim"
Bir yalnızlık var…
Tam da göğüs kafesimin üstünde,
Ne zaman “sustum” desem
Kirpiklerimden bir perde iniyor,
Bir Serçenin Kanadında Düştüm
Bugün,
İçimden susarken
Sessizliğin sesiyle konuştu bana gece.
Senin suskunluğuna benzeyen
Bir Serçenin Kanadında Yalnızlık
Gönül bir matemin en güzel hüznüdür bazen,
Avuçta çırpınan bir serçenin
havadan süzülen tek kanadı gibi.
Masumiyetle başlar,
Bir Sevdaya Dokunmak
Bir sevdaya alışmak, bir ömrü eksiltmek gibidir.
İlk dokunuşun kalır insanda, sonra zamanın bile dili tutulur.
Bir Yolun Kıyısında
Hikâye gibi başlayan,
ama sonu olmayan bir yolun kıyısındayım.
Bitmeyen Veda
Ben seni, kalbime ilk kez düştüğün gün kaybettim.
Henüz hiçbir şey yaşanmamışken, içimde bir şey eksildi.
Adını öğrendiğim anda, kim olduğumu unuttum.
Ve o günden sonra kendime bir daha hiç geri dönemedim.
Boşa Giden Zamanın Hüznü
Bazen, hiç değmeyecek insanlar için harcadığın zamana üzülürsün.
Çünkü çokça boşa giden emeklerin vardır;
Görmezden geldikleri fedakârlıkların arasında sen varsındır.
Boynumun Ölçüsü
Ölçüsüzce sevdiğimden,
Boynumun ölçüsünü aldım.
Bir darağacı sarkıyordu içimde,
Görmedi kimse…




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!