Başka Bir Sessizlikte
Her gün bir şeyler eksiliyor yüreğimden. Nereye gittiğini bilemediğim küçük parçalar... Belki bir tebessümün yankısında kayboldular, belki de onun gözlerinde saklı kaldılar. Taşıdığım kadın… Evet, “taşıdığım”. Çünkü onun yükü bana ait gibi… Korkuları, kırıkları, geceleriyle birlikte ruhuma asılı duruyor.
Başta sadece tebessüm etti. Masumdu. Sonra, o tebessümün içinden ürkek bir fısıltı çıktı: korkuları. Ardından bir savaş başladı; kimseye açmadığı, ama her sabah gözlerinin kenarında izi kalan bir savaş… Bazen yanı başımda oturuyordu ama kalbi bambaşka bir uzaklıktaydı. Bazen de beni gözleriyle sevip, dudaklarıyla “git” diyordu.
Bazı insanlar sessizdir.
Öyle sessizdir ki, onları tanımayan biri hayatlarında hiçbir fırtına kopmadığını sanar. Oysa bazı suskunluklar, bir insanın içinde yıllardır gömülmeyen çığlıkların mezarlığıdır. İnsan bazen konuşamaz. Çünkü anlatacağı her şeyin ucunda kırılmış bir çocukluk, yarım kalmış bir güven ve geceleri tavana bakarken büyüyen bir yalnızlık vardır.
Bana neden hep yorgun göründüğümü sordular.
“Neden bu kadar uzak bakıyorsun?” dediler.
Ben hiçbirine gerçek cevabı veremedim. Çünkü bazı cevaplar anlatılınca hafiflemez. Bazı yaralar konuşuldukça yeniden kanar.
Belki
Belki bir gün bu hasret bitecek ve mazimizi göz göze gelerek konuşacağız.
O gün geldiğinde senin varlığınla dünyanın ne kadar güzel olduğunu sakin bir dille anlatacağım.
Suskun geceler boyunca biriktirdiğim özlem, sesinde anlamını bulacak.
Yolların uzaklığı kalbimin yakınlığını eksiltmedi.
Zamanın ağırlığı sabrımı büyüttü ve sevgimi derinleştirdi.
“Ben Bir Yolcuyum”
Ben bir yolcuyum…
Bir satır arasında gidip geliyorum.
Hüzünlü bulutlar eksik olmaz etrafımda.
Dünya dönüyor, mevsimler gelip geçiyor üzerimden,
Ben senden gitmedim ki asla,
Sen dünden razıydın gitmeye,
Hiç te düşünmedin döndüğünde buldugunla biraktiginin asla aynı olmadığını,
Gitmekle ben gitmiş diyemezsin,
Aklın kalır,
Gönlün kalır,
Beni Bana Geri Veren Kadın.
Hayat, bana uzun yıllar boyunca düşmeyi öğretti;
yanlışlarımı değil, yalnızca yorgunluklarımı biriktirdiğim zamanlardan geçtim.
Geçmişim vardı elbette, ama geçmiş dediğim şey aynasız bir odadan ibaretti,
kendimi gördüğümü sanırken, kim olduğumu hiç bilmeden yürüdüğüm bir karanlıktı.
Beni Bırakmayan Kadın
Hayatımda hiç bu kadar susmadım.
Sessizlik, ilk kez kelimelerden daha kalabalıktı içimde.
Ve ilk kez…
bir kadın, beni sustuğum yerden duydu.
Ben İlk Defa Uyumadım, Çünkü İlk Defa Uyandım
Ben bu gece uyumadım…
Ama uykusuzluktan değil
ilk defa kalbimle uyandım.
Gecenin tam ortasında,
Ben Kendime Uğramadan Geldim Sana
Ben kendime bile uğramadan
koşarak sana geldim.
Ne aynaya baktım o gün,
ne de hangi kalpte eksildiğimi düşündüm.
Ben Sadece Seni İstedim
Beni mutlu eden tek şey sendin.
Bu kadar yalın, bu kadar açık,
Bu kadar güçlüydü sana dair her şey.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!