Bir Sevdaya Dokunmak
Bir sevdaya alışmak, bir ömrü eksiltmek gibidir.
İlk dokunuşun kalır insanda, sonra zamanın bile dili tutulur.
Bitmeyen Veda
Ben seni, kalbime ilk kez düştüğün gün kaybettim.
Henüz hiçbir şey yaşanmamışken, içimde bir şey eksildi.
Adını öğrendiğim anda, kim olduğumu unuttum.
Ve o günden sonra kendime bir daha hiç geri dönemedim.
Boşa Giden Zamanın Hüznü
Bazen, hiç değmeyecek insanlar için harcadığın zamana üzülürsün.
Çünkü çokça boşa giden emeklerin vardır;
Görmezden geldikleri fedakârlıkların arasında sen varsındır.
Boynumun Ölçüsü
Ölçüsüzce sevdiğimden,
Boynumun ölçüsünü aldım.
Bir darağacı sarkıyordu içimde,
Görmedi kimse…
Boynunda Uyuyan Gece
Şu an mışıl mışıl uyuyorsun...
Ve saçların, yavaşça boynuna düşmüş.
Kim bilir…
O koku nasıl kalmıştır orada,
Dar Ağacında Son Gülüş
Söylesene, kim üzdü seni? Neden bu kadar çaresiz bakıyor gözlerin?
Neden içindeki fırtınalar durmadan esiyor, neden her gece yeni bir uçuruma açılıyor ayakların?
Hangi hayat, hangi el seni dar ağaca doğru itti; hangi gününsüz sözler göğsünde görünmez yaralar açtı?
Hangi harf beyninde sessiz bir cinayet işledi de kelimeler artık nefes alamaz oldu?
"Gitmekle Kalan"
Ömür yeter mi bilmiyorum,
Sana bir kez daha bakmaya,
İlk kez görmüşüm gibi yeniden tutulmaya...
Belki bir tebessümüne dokunmaya.
De ki bir kitap olsam,
Sayfasini her cevirdiginde gözlerini görsen,
De ki dört mevsim olsam,
Kışı,sonbahri,ilkbaharı gözlerinde yazı kalbinde yaşasam,
De ki kocaman bir okyanus olsam,
Bir albatros gibi dalgalarima kapilsan,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!