Mehmet Bildir Şiirleri - Şair Mehmet Bildir

Rüya

Öyle nedensizce üşüyorum…
Duygusunu yaşayamadan kaybolduğum bir sevgide

RÜYANIN SESSİZ PERDESİNDEKİ ADAM

Gecenin en derin saatlerinde
bir rüyanın sessiz perdesi aralandı.
Bir adam yürüdü içeri;
kalbiyle konuşmayı bilen, kelimeleriyle susmayı öğreten o adam.

Saklı Yaralar

Ben o diri diri gömülen kız çocuklarındandım,
Henüz saçlarımda çocuk kokusu varken
Beni toprağa bastılar,
Susmayı öğrettiler,

Sana Dokunamadan Yaşamak


Ben seni sevdim...
Bir suskunluğun ortasında,
Konuşmayı unutmuş şehirler gibi...

Sana Veda Etmedim, Kendimden Çıktım


Ben “gidiyorum” demekle gitmedim...
Ben sadece senin kalbinden çekildim.
Bir gölge gibi değil,

Senden Gidemedim


Gittim.
Ayaklarım uzaklara yürüdü,
Yollar sustu, kaldırımlar iç çekti.

"Senden Sessizce Uzaklaşırken"

Sevgilim,

Şu an kelimelerden çok daha fazlası içimde kopuyor.
Zamanın akışını bile unuttum,

Sen Gidiyorsun

Artık ifadelere gizlenmek istemiyorum.
Bir cümle kurmam gerektiğinde,

“Seni Bu Dünyada Bulamazsam, Diğerinde Bekleyeceğim”

Gözlerim seni arıyor gecenin karanlığında...
Ama sen yoksun.

Sessiz Çığlık

Günler birbirine karışırken,
saatler içimde can çekişiyor.
Her ibresinde biraz daha soluyorum,
her tik takta biraz daha derinlere gömülüyorum.