Mehmet Bicik Şiirleri - Şair Mehmet Bicik

Dudakların kanamış, kıpkırmızı olmuş.
Yoksa başkasına mı öptürüyorsun? ..
İnsanlar toplanmış, meydana dolmuş.
Çıkmış davulun önünde döktürüyorsun…

13 Şubat 2002, Kırca

Açmıyorum perdeleri odam karanlık,
Sen gittin gideli hayatım târumâr…
Sevene seyrân olsa da samanlık,
Sevgimi bitirdin dağlarım hep kar…

Ölüm kol geziyor dört yanımda,

Mâzisi çok uzaklara dayanan,
Arkasında tapu gibi kalesi olan,
Olmuş bir çok millete vatan,
Benim şanlı Bigadiç’im..

Uğramış bir çok kavmin istilâsına,

Mutsuzluk,
Fırtına olup esmeye başlayınca
Ne durabilir ki önünde...
Tükendiyse takatin,
Kalmadıysa çaren,
Al başını

Hayallerimi süsleyecek kadar güzel olmayabilirsin...
Hayâlin cihana değecek kadar özelsin benim için...

4 Ocak 2008 Burhaniye

Bazen
Ne yaparsan yap,
Olmuyor...

Canından can gitse,
Dilinde tüy bitse,

Besmele, hamdele, salvele,
Hep gönüllerde söylenir…
Büyük Türkiye sevdâsı,
Şimdi dillerde söylenir…

Kerem Aslı’yı arar,

Biri seni vurur.
Sen de kendini vurursun
İşine,
Dağlara,
Denizlere…

Esti yine hazan yeli,
Kırdı kolum kanadımı.
Umutlarımı çalan vefasız,
Dindirmedi feryâdımı...

Sevgi, saygı görmedim.

Gitmek kolay değil,
Gitmekle hemen gidilmiyor ki…
Gitmek istesen de
Gönlün kalıyor,
Diğer yarın,
Anıların kalıyor