Mehmet Bicik Şiirleri - Şair Mehmet Bicik

Yüzün hep gülsün, sen hep gül.
Ömür bahçende hiç solmasın gül.
Yaptığın her işin sonunda virgül,
Olmasın, her işini bitir kızım…

Doğru konuş, çok çalış, kazanan ol.

Sen,
Güneylisin güzelim.
Boynunu büker,
Sevenlerini
Çabuk terk edersin.
Sonra da gülersin..

Ağladım gecelerce,
Gözyaşlarım oldu deniz…
Mutluyduk hâlimizce,
Niye ayrıldık böyle biz? ..

Ayrılmanın olmaz hayrı,

Sıladan ayrıldım düştüm derde,
Yalnız kaldım gurbet ellerde,
Yüzüm gülsün bir haber gönder de,
Sevgilim, sultanım, güzel yârim…

Sensiz gurbetin kahrı çekilmez.

Gülmek istiyorum,
Somurtmayı,
Hüznü,
Tüm acıları unutup,
Yaşamak istiyorum..

Gelinliğin içinde melektin sanki,
Gözümden yıldız gibi kaydın geçtin! ..
Varlığımı uğruna adamışken ben senin,
Milyonların içinden idamlık beni seçtin…

Acımasızca beni sehpâda sallandırdın,

Kendimde değilim,
Git başımdan meyhâneci..
İçmişim,
Sarhoşum körkütük…
Hâlim perişân,
Hâlim bitik…

Kalmadı sabrım, hâinlere arttı nefretim.
Her gün yeni bir terör, kan ağlar memleketim.
Görünce sokakta fakir, boynu bükük yetim,
Gülmek gelmiyor inanın insanın içinden…

Bulunan her yeni buluş, yeni bir kolaylık.

Sevgiler nefrete,
Mutluluklar hasrete
Döndü…

Hayırlar şerre,
Kavuşmamız mahşere

Soğuk bir kış gecesi,
Buz kesiyor bedenim…
Aklımda
İsminin ilk hecesi.
“A” diyebildim…
Avazım çıktığı kadar