Mehmet Bicik Şiirleri - Şair Mehmet Bicik

Ben garip, sen çaresiz.
Elimiz, kolumuz bağlı..
Doğuştan ikimiz de kadersiz,
Mutluluk yolumuz bağlı..

Gökyüzü değil, bahtımız kara.

Neden mektup yollamıyorsun diye sorma,
Kuş uçmaz, kervan geçmez yerdeyim anne..
Niçin üzüntülüsün, kederlisin diye sorma,
Kesem yine boşaldı çok dardayım anne..

Annesiz, babasız biter mi bu gurbet?

Gönlüm,
Son demini yaşar şimdi…
Yapraklar değil,
Umutlarımdı sararan…
Gökyüzü değil,
Yarınlarımdı kararan…

Ümitle söylenen sevdâ türküleri,
Sevgililerin gönlünde taht kurar…
Annelerimizin, bacılarımızın dilinde,
Hasret türküleri lezzet bulur…

Bizi karlı dağlar ardına götürür,

Dönmemek için sana geri,
Yaktım gemileri bir bir…
Uykusuz geçirdiğim geceleri,
Sana yazdığım şiirler bilir…

Talih kuşu konarsa başa,

Ben
Böyle değildim,
Bir zamanlar..
Bir kızı
İlk defa gördüğümde
Âşık olmazdım

İstediğini yapan, istemediğiyle karşılaşır.
Bir hayat kuralıdır bu, böyle biline…
Tertemiz bir hayat sürerken, sonra şaşır.
Sahip olamamak zormuş eline, diline, beline…

Nefsine ipi kaptıran, kurtaramaz ne yapsa.

Kaç kez öldüm yoluna,
Rüyâlarımda bir bilsen…
Gönlüm teselli bulacak,
Göz yaşlarımı bir silsen…

Coşarım, bendimi aşarım,

Gözlerini hatırlıyorum,
Bakınca ışıl ışıl parlayan…

Ellerini hatırlıyorum,
Dokununca titreyen…

Yola çıkarken,
Henüz çok azdık…

Bir sevdâ uğruna,
Diyar diyar gezdik…