Mavi Bir Nefes Şiiri - Emre Samancı

Bir sabah uyandığında pencerende bulduğun o ilk ışık,
Sana dünyayı unutturan, tatlı ve karmaşık.
Gökyüzü deniz olur, bulutlar beyaz bir gemi,
Alır götürür içindeki o yorgun, eski demi.

Bir şarkı fısıldar rüzgâr, ağaçların yaprağına,
Bütün güzel renkler dökülür bastığın toprağa.
Çünkü yaşamak güzeldir, sakindir ve incelik ister,
Sen yürüdükçe yollar sana en güzel yüzünü göster.