Bir tarafta her şeyi yutan o derin, o mağrur siyah,
Diğer yanda her başlangıca can veren o berrak sabah.
Biri susturur dünyanın bütün o yorucu gürültüsünü,
Biri yırtar gecenin üstündeki o ağır örtüsünü.
Ne beyaz tek başına bir anlam taşır bu boşlukta,
Ne siyah hüküm sürer yalnız kalıp kaybolmakta.
Zıtlıklar besler hayatı, her vuruş bir diğerine muhtaç;
Siyah bir fon olmadan parlayabilir miydi sırma saç?
Bir kapının iki yüzü, bir ömrün iki ayrı mevsimi,
Biri gizler içindeki sırrı, diğeri yansıtır resmi.
Çatışmadan doğar en büyük sanat, en keskin şiir;
Siyah ve beyaz birleşince dünya dile gelir.
Kayıt Tarihi : 19.05.2026 03:40:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!