Geceye Övgü Şiiri - Emre Samancı

Yıldızlar süzülür gökten, sessiz bir nehir gibi,
Günün yorgunluğu solar, unutursun o derdi, gamı.
Karanlık dediğin nedir ki? Işığın dinlenme vakti,
Evren seninle kurar bu en sakin, en zarif akdi.

Bir şarkı başlar uzaktan, sadece kalple duyulan,
Dünya güzel bir rüyadır, her sabah uyanılan.
Uyu şimdi huzurla, rüzgâr ninnini fısıldasın,
Sen bu koca kâinatın en zarif parçasısın.