Masada kalan dem Şiiri - Ömer Baloğlu

MASADA KALAN DEM
Masada soğuyan bir yudum çayım,
Noktası konmamış son dize kaldı.
Faniyle bitti bak benim de payım,
Emanet ait olduğu yere kaldı. Dindi içimdeki o çetin savaş.
Boşuna çırpınış, boşuna telaş, Bir tek çay dost oldu bu yorgun başa,
Geceye karışan bir seda kaldı. Medet ummam artık ne sağdan ne soldan.
Ayrıldı bu canda fani bir DÜNYADAN,
Bıraktım yükümü, çekildim yoldan, Geride sükûtla bir veda kaldı... Garip81