MASADA KALAN DEM
Masada soğuyan bir yudum çayım,
Noktası konmamış son dize kaldı.
Faniyle bitti bak benim de payım,
Emanet ait olduğu yere kaldı. Dindi içimdeki o çetin savaş.
Boşuna çırpınış, boşuna telaş, Bir tek çay dost oldu bu yorgun başa,
Geceye karışan bir seda kaldı. Medet ummam artık ne sağdan ne soldan.
İçimi ezer delice bir cesaret
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.
Devamını Oku
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta