Kırgınım Şiiri - Ömer Baloğlu

Kırgınım en çok da kendime,
Gecelere kırgınım, gündüzlere küs.
Yarınlara yabancıyım artık,
Fani dünyada garip bir yolcu.

Bir avuç hatıra kaldı avucumda,
Zamanın tozuna karışmış düşler.
Sessizce silinirken izim yollarda,
Kendi içimde sustu tüm sesler.

Belki bir gün dalarım derin uykuya,
Kırgınlıklar diner, küskünlük biter.
Bir "elveda" bırakıp şu yalan dünyaya,
Yolcu, nihayet menziline gider.

Garip81
16 Temmuz 2026