GÖLGEDE KALAN UMMAN
Dünya döner, herkes kendi derdinde,
Gözü olmaz Garip’in mülkte, sergide.
Bir gizli hazinedir kalbi derinde,
Verir de duyurmaz, sağ eli nerede?
Kırılır da sitem etmez dilinden,
Gül incinir, o incitmez telinden.
Yükü kendinedir, kimse bilmeden,
Yarasını gizler her bir gözden.
Gölgede bir umman, sessiz ve derin,
Sığınağı buydu yorulan her yer serin.
Geçti bu dünyadan iz bırakmadan,
Sadası kaldı o gök kubbenin...
Tarih: 1 Temmuz 2026
Kaleminden: Garip81 Ömer baloğlu
Kayıt Tarihi : 3.07.2026 20:57:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!