Bir gece çıktım yola, ardımda sen, önümde vatan,
Ne gözyaşına kıydım, ne de dönmeye mecalim vardı zaten.
Adını koynumda sakladım, bayrağı göğsümde,
Birini sevmenin, birine can vermenin vaktiydi belki de.
“Dönersin” dedin, sustum…
Çünkü bazı yolların dönüşü olmaz yar.
Bazı vedalar kapıda değil,
Bir dağın eteğinde, bir kurşunun ardından başlar.
Düştüğüm gün toprak soğuk değildi,
Ana gibi sardı beni bağrına.
Gözlerim kapanırken son kez baktım göğe,
Al bayrağım dalgalandı sessizce başucumda.
Ne sana doya doya sarılabildim,
Ne düğünümüzde bir türkü söyletebildim dostlara.
Sen beyazları giyemedin belki,
Ben de sana verdiğim sözü taşıyamadım mezara.
Ama ağlama…
Bir çiçek bırak taşımın üstüne,
Her bahar yeniden açsın diye.
Eğer bir gün yolun dağlara düşerse,
Rüzgârın sesinde adımı dinle.
Bil ki ben kaybolmadım,
Sadece başka bir sabaha yürüdüm.
Senin gözlerinden öpemediğim o son geceyi
Mahşerin ilk vaktine erteledim.
Ve eğer sorarsan:
“Sevdan yarım mı kaldı?”
De ki;
Bir adam vatan için toprağa düştü,
Bir sevda ise kavuşmak için mahşeri bekledi.
Kayıt Tarihi : 15.08.2026 21:17:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
