Yelken alıyor gemi kalkıyor
Başlamamış bitmemiş sevdalara
Akmamış gözyaşlarına sızlamamış yüreklere
Bekletmeyelim aşkın vuslat kaptanını
Özlemlere kavuşmalara demiri alıyor
Bir yagmur gece vakti
Evin onundeki kaldırımlara
Oturdum
Dilimden yiregimden seni
Yagmur damlalarina
Attim gozyasiminin üstüne
Her yağmur yağdığında
Nefesime hasretinin
Karanlık gün batımları karışır
Oturur hatıralarımın karşısına
Seni düşünürüm
Önce sesin gelir aklıma
Bak dışarıda yağmur yağıyor
İçim yine sensizliğe hüznüne dalıyor
Ömrüme karanlık bulutlar süzülüyor
Ay ışında düşerim boğuluyor
Sevda çelmesiyle
Akan yağmur damlarıyla bıraktığın acılar konuşuyor
Sensizliğin ömrüme ilk gün doğumuyla
Yalnızım yapayalnızım
Duvar anılarım sitemkâr günleriyle
Sönük kireci dökük ve çatlak
Kederlerim sevdamın çığlıklarına
Ortak
Milletin vekili tiryakisi olmuş yalanın
Malı mülkü doldurmuş cebine eş dostuna
Bozuk düzenin abrasını dolamış kasasına
Müptelası olmuş hak hukuk diyerek harama
Yalnızlık özlemini ızlama atıp gittin
Bir buse ile cana semmi katıp yıkıp gittin
Sineme hasretini son atışını alıp gittin
Gözümdeki gün doğumunu batırıp gittin
Ayrılık harını nefese batırıp gittin
Bendeki vuslat mahşerini oda atıp gittin
Bir başka zor bu gece yalnızlık
Bir başka yakıyor dudağımdaki sensizliği
Hayallerimi olmadık yere savuruyor
Rüyalarımda gözlerini hasrete savuruyor
Öyle zor ki bugece yalnızlık
Gecenin hüzün çığlıklarıyla
Gözlerinin hayallerimi soldurmasıyla
Bir acı oturdu tam göğsümün ortasına
Rüyalarım sokak lambasının altında
Yarınlarım sensizliğinle solmakta
Denizin hırçın bir o kadar hasret kokan
Dalgaları özlemleri kırmakta
Yalnızlık
Yaşamın bırakılmayan bir kapanıdır
Sessizce koku ile gelen
Bazen onca bir kalabalığın içinde paldır gürdür
Gelen
Acılarla hep yeniden başlayan




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!