Güneş batmıyor sanki hüzünlere karışıyor
Rüzgâr esmiyor sanki ayrılığa isyan ediyor
Ağaçtan yaprak düşmüyor sanki
Sensizliğinle intihar ediyor
Sokaklar banklar sessiz sensiz
Yakıyor yüreğimi nefesimi
Bu gece sensizliğin yutkunmalarıyla
Hüzünlerin deşmesiyle kanatmasıyla
Özlemlerimin durmayan çığlıklarıyla
Gözyaşlarımın hasretine akmasıyla
Dudağıma bulaşan korlaşmış sözlerle
Seni anlattım yıldızlara
SENSİZLİK
Sensizlik vakti bedenime çöktüğümden
Günden buyana
Sahildeyim
Deniz in kabarmasıyla
Yüreğimdeki hasretini atıyorum
Sensizlik almış sokakları
Anılar kaplamış kaldırımları
Kucağımda öksüz kalmış sevdanın karanlıkları
Pervasızca takılı kalan hasret çınarları
Kalbimin içinde yaklaşamadığım vesileler
Alıkoyduğum gözyaşlarıma son geceler
Yüreğime dikenleri ektin
Ömrüme sensizliğin çalarını
Doladın
Dudağıma özlemin hasretin sizi
Mühür’ünü vurdun
Sensizliğin tabuduy’la
Sensizliğin gölgeleri şişe diplerinde
Vurmalarıyla
Akşamın esintiyle anıların sarhoş olmasıyla
Sedir ağcıların altına hasretlerin
Gömülmesiyle
Sensizliğin kavgalarıyla
Sensizlik martılarla hayallerime
Kanat çırpıyor
İstanbul akşamlarında
Dudağıma yapıyor buselerin
Esen rüzgârla
Anıların oturuyor iskelenin kuytu köşesine
Sensizliğin kırıntıları yüreğime
Doldukça
Eskisi gibi gülmek gelmiyor içimden
Anılarım ve hayallerim soğuk bir akşam
Pencereme düşen buz parçaları gibi
Düşüyor yarınlarıma
Her gece sensizliğin köpükleri
Karışır kadehime, özlemlerime
Gemiler yol gösterir martılara
Kanatlarıyla damla, damla gözlerime
Seriyorlar hasret yaşlarını
Pencereye oturdum
Elimde bir kitap,
Okuyorum özlemi anlatan şiirleri
Ara sıra seyrediyorum sokağı
Kimseler yok sessiz ve ıssız




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!