Sancılı günler geçirdi vatanım
Mehmet’im kızılla boyadı şafağı
Karanlıktan aydınlığa çıktı vatanım
Dört bir yanı sarsa ihanetin ağı
Tek bilek tek yürek olmuştur milletim
Ben anayım
Gözü yaşlı dertlere bezenmiş
Bir an bile yakınmamış
Başına karala bağlamış
Düşünmeden oğlunu kurban eylemiş
Nasır ellerimde hayallerimi evladıma vermiş
Sabah ezanıyla kalktım
Evinin karşısındaki taşın
Üstüne oturdum
Güneşle pencerene vuran
Hayalini seyrettim
Saat te dalmışim
Her tik tak in vurmalari
Vuruyor
Nefesime gunahim
Tohumlari
Ağır basıyor
Gençliğimde dolaşmıştım tiyatro sokağının
Önünde
Tam yirmi yıl önce
Bıraktım özlemlerinin çığlıklarıyla
Sevdamı
Süpürdü rüzgârlar hasretlerimi
Toplum olarak elimize küçük dâhil olsa bir imkân olanak geçince tavrımız değişiyor. özellikle i makam maddi imkan deşince kişi tanınmaz hale geliyor kendi şahit olduğum bir olay işyerinde bir hizmetli personele vereceği temizlik maddesinde kişiye nasıl kullanacağını anlatıyor üstelik azarlıyor maddi imkan geçince bir zaman konuştuğu kişiyi tanımıyor dinimizde olsun yaşam şartlarında olsun insanlar birbirinden üstün değildir birbirini küçük görme sınıflara ayırma lüksü yoktur ve devamında her insan birbirine muhtaçtır her insan kendi değerince üstün değerlidir toplum olarak kendimizi sınıflara ayırdık alt sınıf jonjon lu üst sınıf zengin fakir gibi kişi insan yerine görmüyoruz artık rahmetli Sakıp ağanın bir sözü vardır en fakir kişi ile aramızda iki liralık fark var diyordu oda kefen bezi farkı maalesef hem Türk olarak hem Müslüman olarak bazı değerlerimizi göz ardı ettik yok saydık
Ecdadımızda atamızda mevki makam büyüklük düşkünlüğü yoktu ya biz ne hale geldik kendimizi ağırdan satıyoruz maddi durumu ve çalışma şartı küçük olanı horluyoruz insanlar artık sosyal seviyeye bakar oldu birbirini kıyaslar oldu bu dünyada yaşadığımız her anı lüks yaşamaya endeksledik kendimizi falancanın şunu var niye benim yok der olduk elimizdekilerle yetinmez olduk toplum birbirini çekemezse birbirine saygı duymazsa birbirine değer vermezse yıkılmaya mahkumdur şuan biz o hale geldik toplum kendimize çeki düzen verme yerine iyice kötüye gidiyoruz ağaç iç içe kuruduğu gibi oluyoruz biz birbirimize muhtacız ağaçça beşikten mezara kadar muhtaçsak insan ada beşikten mezara kadar muhtacız peki bu hırs büyüklük niye sen benden zengin ol sende sonucunda toprak olacaksın seni zengin eden yanında çalışan fakir insanlardır insanlar arasında üstünlük takva sahibi olandır toplumda erkekler kendini üst tabakada görüyor kadını alt tabakada görüyor yaradan kadını erkeğin himayesine vermiştir burada yardıma muhtaç olduğu için diye düşünebilirsiniz öyle bir şey yoktur kadın narin kırılmaya incilmeye yatkın olduğu içindir kadın erkek birbirinden bazı hallerde birbirinden üstündür rabbim insanı ikiye ayırmıştır erkek kadın olarak değil mümin ve fakirler bakınız insanılar ayrılmıyor müminlerde ikiye ayrılır ehli sünnet olanlar biat ehli ehli sünnette ikiye ayrılır Salihler fasıklar bakınız hiçbir zaman insanlar yaşam şartı ayrılmıyor inançlar ayrılıyor toplum olarak elimize bir fırsat geçince kendimizi büyük görmeyelim bir birimizi azarlamayalım küçük görmeyelim rabbimin nazarında değerimiz aynıdır unutmayalım
Sosyal seviyesi eşit insanlar birbirlerini çekemezler
Temel Eğitimden orta öğretime geçiş
Ortak telaş olur her dönem sekizinci sınıfa
Sınan sonucunda hesaplanan puan sonunda
Hak eden soluğu alır ortaöğretim kurumunda
İnsanların bakışından içimdeki sesten kurtulup ne zaman
Aynalarla hayallerimle baş başa yalnız kalsam
Sevgi gün doğumları dudağımdaki sözcüklere yansıtıyorum
Ne olduğumu hatırlatır bir gölge uçan kuş veya bir böcek
Ve aynalar bana içimi dışımı gösterir
Düşüncemin terazisini kurar nefesime
Terk edildi oyuncaklar, sokaklar, oyunlar
Yakıldı duygular, yarınlar
Hayallerin gemileri
Tuğlalar gibi yıkıldı düşlerin gülüşleri
Hatıralara karıştı zifir karanlıklar
Boğuldu gözyaşları
Ülkemin huzuru kalmasın diye
Dört bir tarafa yayılmış yezid
Barzani kopegi salyası ile
Eder hiç bilmeden uyuzlu tehdid
Yurduma uluyor soysuz köpekler




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!