Kağıt kalem
Alıyorum kâğıt kalemi
Gözüm birden kayıyor
Resmine
Tutamıyorum. Gözyaşlarımı
Bugün batırdım kağıttan gemileri
Saldım filizlenmemiş hayalimde ki uğur böceklerini
Elim karalara boyalı
Saçlar kelimeler darmadağın
Şehirler,sokaklar suskun
Yollar engelli daralı
Kalemler kırıldı kâğıtlar buruştu
Dudağımdan kelimeler çekildi dondu
Ellerim titredi gitmedi buz kesildi
Kala kaldım ağladım sessizce gün lekeli
Sustu börtü böcekler
Gün doğumunun hazanlarıyla
İçimde Gizli Bir Hüzün Var
Yüreğimi Elim Sensizliğe Gidiyor
Yalnızlığım Bir Gölge Kadar
Acılardan Öteyim Anılar Yoruyor
Kaybolan Yıllar Ardında
İçimde bir şey var
Kalemler kırık kağıtlar yırtık
Gözümün farı akmak ta yarına
Geceye yıldızlar küs
Sokak lambaları aydınlat mı yor hayalleri
Yürek yalnızlığı hüznü doku yor
Canilere tecavüzcülere
Kul Hakk’ı yiyenlere
Zalimlere tacizcilere
İdam isterim idam
Adaleti terazisini oynayanlara
Gün e asıldı
Sözlere dolandı siyah yazmalar
Leylaklar sümbüller buyun eğdi soldu
Hayaller kırıldı rüyalar sustu
Kelimeler kursakta düğümlü
Yürekler çıplak
İnsan
Haykırıdı sokakta basında
Düşünce konuşma iyi bir yaşam özgürlüğü diye
Konuş özgürce düşün özgürce gez dolaş özgürce
Ne fayda yüreğin özgür olmayınca
Kulağı duymadı dili dönmedi kendi yanlışını
İnsan yaşlanıyor
Yüzler kırışıyor
Saclara aklar düşüyor
Hayaller rüyalar degisiyor
Umutlar başka yarına açılıyor
Yanlızlıklar sokaklara açılıyor
Bir damla uzviyettir zaman
Beş vakit harb olunur insan
Kesveti vuslat tır aşk
Sığmaz canan habibi cihan




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!