Seni daha ne kadar sevebilirim ki
Dudağımda imkânsızlığın kelimesini
Senle birleştirdim
Benliğimle sensizliği özleştirdim
Dilek taşım olan kaldırımlara sana sarıldım
Ömrümün tarifi olan gülüşünde takılı kaldım
Seni düşünürken
Dudaklarım ıslanıyor
Acıların kırıntıları koynuma dökülüyor
Sensizliğin kokusu yüreğimi sarıyor
Seni düşünmek bile çok güzel
Şey
Seni düşünürken
Düşlerimin ortasına konar
Hayallerimi şarkılarla coşturur
Anıların fırçalarla olmadık resimler yapar
Özlerim dalgalarla uzaklara dalar
Seni düşünürken
Düşlerimin ortasına konar
Hayallerimi şarkılarla coşturur
Anıların fırçalarla olmadık resimler yapar
Özlerim dalgalarla uzaklara dalar
Seni özlemekle saatin tik taklarındaki
Seni, sensizliği saymakla geçiyor günlerim
Zaman aksa seni bana getirse diye dualar ediyorum
Geceleri düşlerimi hatta kâbuslarımı bekliyorum
Kör zindanda gibiyim sensiz yalnızlığın çölündeyim
Hasretimin hayalimin ortasında yürüyorum
Ömrüme onca kahır yüklesen de
Yüreğimi acılarla sarsanda
Hasretin nefesimi delse de
Hüzün keder sensizliğe toprak atsa da
Özlem dokumaların gözaltlarına damları doldursa da
Defalarca ömrüme ihanetin rüzgarını salsan da
Ben seni sevdim
Bıraktığın yalnızlığın
İdam sehpasında
Farkında olmadığın ömre
Yansıyan gülüşünle
Siyah saçlarının nefesime
Kaç zamandır beklerim yolunu
Üşüdü hayallerim ve rüyalarım
Feri kaçtı gözlerimden hasretinin
Özlem çığlıklarından
Dudağımdaki kelimeler kısıldı
Sensizliğim kuytusuna gömüldü yüreğim
Madem ömrümün gonca gülünün açmasından
Hasret rüzgârının konmasından kaçmak istersin
Acısıyla ilaç olan anılarımı soldurup sessizce
Yaz, bahar yerine kışı doldurup nefesime
Kaçmak istersin benden
Hadi git bendeki senden uzaklara
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!