Kafandaki karakolu,
Kır ne olur! Kır ne olur!
Kibirli ben zaten ölü,
Gör ne olur! Gör ne olur!
Korku tutsak eder zulme,
Bilet senden dert giriyor gişeden,
Öğren dedim öğrenmedin yol yordam…
Cin diyerek kendin çıktın şişeden,
Olamadın adam gibi bir adam…
Tüccar oldun arsa sattın cennetten,
Ben incitmem arkadaşı,
Bilmem neden atar taşı,
Kör olasın iyi niyet,
Her dem oldun gözüm yaşı…
Bir yel esti attı beni Kozan’a,
Gün telaşlı şimdi dilsiz gecedir…
Sığınmışım sevda yüklü ozana,
Her aşığa nazlı yâri ecedir…
Başı arşta bir tarihtir kalesi,
Adım başı yapıştılar yakama,
Tatlı dille hepsi verdi birer kart…
Birkaç banka aldım artık arkama,
Al kasiyer al bu kartı çek cırt cart…
Çoluk çocuk girdik büyük markete,
“HAMİT EVCİ’YE SAYGILARIMLA
O bir halk bilgesiydi,
O sağduyunun sesiydi…
O bir rehber, bir önderdi,
Buram buram hasretin var derdin var,
Gözlerimde toprağın var ferdin var,
Şu gönlümde baş eğmeyen merdin var,
Canım Kâhta’m kara sevdam hasretim…
Bir sel gibi aktım gençlik çağında,
Gurbet kıymış canla nikâh,
Garip gönül her gün yasta…
Sohbet sıla mazi dergâh,
Derdi içer büyük tasta…
Satır mısra anar dünü,
Sevda kuşum uçtu gitti kafesten,
Solgun yüzüm kırık sözüm ahrazım…
Ecel gelmiş hesap sorar nefesten,
Yangın koynum bükük boynum yalazım…
Gönül köşküm viran bağdır talandır,
Hazan oldun ayaz yedi yüreğim,
Üşür gönlüm umut buza kesildi…
Gönül köşkün mesken tutmak ereğim,
Şaştı gönlüm sevgim dara asıldı…
Canım sıktın oldun canlı mengene,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!