Günlerden 17 Ağustos,
Yıl 1999 sabaha karşı,
Canlar canlarım acı içinde,
Her tarafta kan gözyaşı,
“Yusuf ve Kadriye Tezcan’a Sevgilerimle”
Maya bebek tatlı bebek güzelsin,
Çabuk büyü bu dünyayı gez bebek…
Bolca emek gündüz gece,
Dil anlatır hece hece,
Göz nurudur bu bilmece,
Üç çocukla Mehmet Özlem…
Kayıp kimliğin diliydin sen,
İlham kaynağıydın sevdanın,
Parlak yıldızıydın umudun,
Dantel gibi ördün sevgiyi,
Benim canım torunum tatlı dilli can çocuk,
Hele sarıl dedene hele bir gül yüzüme…
Gülüşü dünya değer gözleri mercan çocuk,
Hüzün sardı her yanım bahar getir güzüme…
Mevsim bahar aylardan Nisan,
Vefalı can dostum,
Çektin gittin fani dünyadan,
Yüreğimde sızı,
Düşte gördüm Mehmet seni dün gece,
Çok özledim yazdırmıştın kazağa…
Dünya handır hayat zorlu bilmece,
Aldın beni beyaz atlı kızağa…
“Mehmet Cantekin’e Saygılarımla”
Ecel neden vakitsiz candan can alır anne,
Pembe hayaller bile kurdurmaz bize hayat…
“Mehmet Cantekin’e Saygılarımla”
Giden dönmüyor anne dünyanın çarkı böyle,
Genç ölüm büyük zulüm kalbim kırık fay gibi…
Ateş sönmüyor anne Mehmet’e selam söyle,
Gece gündüz benimle Güneş gibi Ay gibi…
Elli yıldır cayır cayır ateşte,
Yanar gönlüm arşta gezer dumanı…
Genç kardeşim can Mehmet’im Güneş’te,
Zalim dergâh kanla yazdı fermanı…
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!