Pamuk eller yakalara yapışın,
Sahte değil adam gibi kapışın,
Yer yumuşak yorulunca apışın,
İlacı yok doğru yolda sapışın…
“Mehmet Cantekin’e”
Bu garip başıma geldi bin bela,
Direnmekten başka ne gelir elden…
KANKAM BENİM
Bir kuş konar balkonuma her sabah,
Kankam benim dertleşirim sen gibi…
Sensizlik zor sanki çile dert mübah,
Yalnızlığı çeken var mı ben gibi…
Can sevincim kalp ilacım baş tacım,
Sensiz tek gün kara kıştır ayazdır…
O gül yüze tatlı söze muhtacım,
Bu ayrılık beden sarmış alazdır…
Karanlığın ağırlığı bastırdı,
Zora girdi alınmıyor tek nefes…
Azgın zalim mazlum gençler astırdı,
Her yer oldu demir çember kör kafes…
Nerelerdesin diye sorup durma arkadaş,
Acılardan ciğerin söküldüğü yerdeyim…
Derdim yetiyor bana yorup vurma sen de taş,
Gözyaşının yüreğe döküldüğü yerdeyim…
Çağ dışı eğitim kurumları,
Tek tip yetiştirme fabrikası,
Nefret üretim merkezi satılık basın,
El ele ekiyorlar beynimize,
Zehirli kin tohumlarını,
Aynı matbuat baskısı…
Tarih boyu acılara diz çöktük,
Baş eğmedik kan kusturan ellere…
İki gözden yaş yerine kan döktük,
Yürek verdik doruklara bellere…
Mevsim soğuk kapkaranlık gökyüzü,
Hüzün sardı bu Aralık gecesi…
Ayrılığa kan ağlıyor dağ düzü,
Dön gel artık yüreğimin ecesi…
Masmavi gökyüzünü karabulutlar almış,
Dürüst garip haneler gam kederin durağı…
Her akıllı tahtaya faiz hesabı dalmış,
Şeytan dediğin bu gün tefecinin çırağı…




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!