Lokman Kaya Şiirleri - Şair Lokman Kaya

Çok ağladım sen yoktun
Buram buram gözyaşı koktun
Beni ne hallere soktun
Yol görünmez iz bilinmez

Acılarımı bertaraf etsen

Buralar sensiz ayaz bu aralar
Bu yaralar sessiz kanar bu yaralar
İsyan nedir ki çıldırmak benim ki
Gitmek değil ki cinayet senin ki

Canevinden kov beni

Şiir Lal Tutmuş Dilin Anahtarıdır.
Elle Degil Kalple YazılıR
Malzeme Olarak Bir Gram Acı
On Gram Sevgi LazımdıR...

SEVGİ KATİLİMİ YAŞATTIM

Çağlayışı kendine yetmeyen ne göller
Rengini taşıyamayan ne güller gördüm.
Ama bir gül gördüm, yüreğinde bin göl
Gölgesinde beni gördüm.
Hüzünlü bir şiir sayfası yüzü
Kurak kalplere yaranamamış

Boşver varsın bilinmesin sevdamız
Bizim nasıl sevdiğimizi bilmesinler
Boşver en büyük sevdalılar
Leyla ile Mecnun diye bilsinler

Tarihin tozlanacak sayfalarına bizi çizmesinler

Bir yere çıkmıyor, dolaşmıyorsun;
Çarşıyı, pazarı gezinmiyorsun.
Komşularınla da buluşmuyorsun,
Öyle duruyorsun hiç sıkılmadan.
⠀
Ben de bir yerlere takılmıyorum,

Siyah bir zemin gibidir kötü zamanlar,
Bütün renkleri ayan beyan ortaya çıkarır;
Nasıl ki karanlıkta parlar gizli kalanlar,
İnsan da ancak o darlıkta kendini tanıtır.
Lokman Kaya (Sözleri)

Kahvenin yanında duran çay gibi anlamsızım şimdi.
Sen düşün sensizken olduğum vaziyeti.

Lokman Kaya sözleri

Aralardan bir şiir sızdığında
Bir şarkı vurduğunda kıyıya;
Boğazında düğümlenecek kelimeler.
Gözlerin dolacak hatırlayacaksın;
Kalbin yanacak, sönmek nedir bilmeden.

Keder kalbi ıslah etmek için acıtır
Ve ben acımı hangi yüzde görsem tanırım.

Lokman Kaya