Kayıp Dağ Şiiri - Lokman Kaya

Aralardan bir şiir sızdığında
Bir şarkı vurduğunda kulağına
Düğümlenecek kelimeler boğazında
Gözlerin dolacak hatırlayacaksın;
Kalbin yanacak söndüremeyeceksin
O ise "Bizim olsun" dediği o şarkıda,
Seni değil, başka birini arayacak.
İçinde sızı, gözünde yaş olmayacak;
Sen döküleceksin, o sessiz kalacak.
Elbette onun da gözleri dolacak,
Onun da içi kanayacak;
Ama senin için değil, başkası için
Çünkü o seni kalbinde hiç misafir etmedi
Sadece sevme provası yaptı seninle;
Kendini sevdirdi, seni eksiltti.
"Bizim şarkımız" dediği o şarkıyı,
Başkasını düşleyerek dinleyecek;
Seni değil, seni aldattığı kişiyi düşünecek.
O, değmeyecek kişilere bedenini kullandırdı;
Her şeye değecek senin kalbini kullandı.
​Sen iki kişilik bir sahnede,
Tek kişilik bir dram oynadın.
Ne yaşadıysan tek başına,
Kendi içindeki o sağır boşlukta,
İnzivada yaşar gibi yaşadın.
Sevgilin bir seraptı, sevildiğin koca bir yalan;
Sevdan, rüzgara karşı verilmiş son feryattı.
​Anlamadın...
Sen onun için sadece zamanı öldüren bir duraktın
Başkalarından alamadığı şefkatin emanetçisi,
Dudağındaki geçici tadın bedeliydin.
​Sen seni görmeyene kül oldun,
O ise kendisini terk edene kul oldu
Sen "biz" sandın
Sen sizi "sevgili" sandın.
​Silkelen şimdi o ağır uykudan,
Sen hiçbir şey kaybetmedin onurundan
O, sahte parıltılar uğruna
Gerçek bir sevdanın hazinesini kaybetti.
Bir daha asla rastlayamayacağı,
O deli gibi sevilme ihtimalini gömdü.
Küçük çamur topakları için,
Arkasındaki o koca dağı devirdi.
Ve o koşulsuz seven adam,
gerçeklerle yeniden evrildi.
​Lokman Kaya
26.03.2026