Lokman Kaya Şiirleri - Şair Lokman Kaya

Ayrılık sen ne kadar güzel bir şeysin
Ölmesin diye duacısı olduğum
Ve senin için ölürüm diyenlerin
Başkalarının kollarında beni öldürdüğünü
hep ayrılığın ertesinde gördüm.

Sevmenin ötesinde sevdiğim.
Beni sevişini sevdiğim.
Bana gülüşünü, bana kızgın bakışını sevdiğim.
Beni öpüşünü, bana dokunuşunu sevdiğim.
Saçlarını sallaya sallaya, eteğini uçura uçura
Çocuklar gibi sevine sevine gelişini sevdiğim.

İnsan ihtiyaç duyduğu şeyin fakiridir.
İhtiyaç duymadığı şeyin zenginidir...

Lokman Kaya

Sen beni sevmedin, peki sen?
Sen de sevmedin eyvallah
Ya sen? Ulan sen demi sevmedin. Sende mi?
Sevmediniz, niye sevdim dediniz.
Sevmediniz, niye kendinizi deli gibi sevdirdiniz.
Sevmediniz, niye gitmediniz.

Yediveren gül belledi gençliğimi
Öldürdükçe dirilirim sanıyordu
Ben lâl olmuş ağlıyordum
O insafsız gözyaşımın tuzuna ekmek banıyordu.

Yarin insafından almadım payım

Ayrılsak kanar mıyız
Hasretle yanar mıyız
Başka ellerde
Birbirimizi arar mıyız

Sarılsak ağlar mıyız

Gittim evet gittim.
Ağlaya ağlaya karalar bağlayacağımı
anlaya anlaya gittim.
Dönmeyeceğimi bile bile
yüreğimin ateşini üfleye üfleye gittim
Ellerinin ellerin olacağını

Düşünmedim zannetme
Cesaretsiz de değilim
Çok üzüldüm sadece
Sen kırılma istedim

Giderken hiç bakmadım

Arsızlığın yüzsüzlüğün hadsizliğin
Ummazdım bu kadar da diz boyu
İnan hiç tanıyamazdım seni
Kalmasaydı üstümde bu koku

Nasıl da anlamamışım seni

Kabuk bağlamamış yaran var senin
Kalbini düşürme tatlı tuzağa
Kurumamış onca yaşın var senin
Kedersiz başına elem arama

Maziyi düşünüp düşme gaflete