LÂL MAKAMINDA
Bir ömür sakladım derdi yakamda,
Ne gözüm yüksekte nede makamda,
Yüreğim kanarken herkes ahkâmda,
Sözlerim mühürlü lâl makamında.
Gözlerim yol bekler, özlem dumanlı,
Bahtımın yolları keder zamanlı,
Ne kadar anlatsam eksik, yamanlı.
Hasretim diz çöker lâl makamında.
Kimi gönül açar, kimi sır örter,
Kimi yarasını türküye döker,
Benim feryadıma sessizlik çöker,
Çığlığım gizlenir lâl makamında.
Kırıldı dallarım ayaz vurunca,
Yorgunluk çöküyor, yükün durunca.
İnsan, en çok kendi içine varınca,
Kendini buluyor lâl makamında.
Ne anlayan bir dost ne bir can çıktı,
Nice kışlar geçti, sonra gün çıktı,
Dil sustu, gözlerden bütün sır çıktı,
Hakikat görünür lâl makamında.
Dert ile yoğrulan gönül bilir ki,
Sözler bazen eksik sükûtun der ki;
En derin ağıtlar duyulmaz belki,
Sessizlik konuşur lâl makamında.
Nazife YILDIRIM ÜNALAN
Nazife Yıldırım ÜnalanKayıt Tarihi : 30.06.2026 18:08:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!