Suya batsam ne çıkar, zaten hayat bir sudur.
Kıymet aç ruhta nefes vererek bulmaz huzur.
Lakin bela düçarı her dalda söyler nara,
Kulak kapat mutluluk, selamet aşkına dur.
Asillik suyundan beslenen yiğit,
Göğsünü gerdikçe batırmaz dostluk
Mertebesi yüksek dağlarda kilit
Bir şevktir doğruluk, yanılmaz dostluk.
Dalkavuk külünden istemez bir af,
Karların yerine yağmurlar yağmıyor
Ayazları sağan kuru soğuk var
Uzaklardan fırtınalar konuşmayı öğretiyor
Senin yerine...
Dilsiz
Bir soğuk koridora ruhum düşüyor
Dünyanın küf sırrını çöz çokbilmiş müneccim
Ruhsuz falda bir sıkıntı var mı söyle be cicim
Kırkını bir yanıma koy, kırkını yapsan sicim
Seksen yaşında mı bana gelecek bu ecelim
Paklayan teneşiri gör, ya senindir ya benim
Gel sevgilim kal yanımda
-Bitmesin sevdan
Sevmesen de sev desem de,
-Tut efkârımdan
Git diyemem gülemem ben
Sensiz ağlarken,
Pişkin imkânsızlık çekil önümden,
Dökme yollarıma taşı, kayayı.
Eza etsen bile caymam sözümden,
Ne yapım el kiri olan parayı!
Derenin bir ucu senin tarafın,
Gitmeliyim bu yerden sessizce, gitmeliyim…
Geçmeliyim usulca karanlık sokaklardan
Kimselere demeden
Olmalıyım deli bir kaçak
Henüz adını koyamadığım
Bu şehirden…
Doğ güneş nem kokan son sabahıma
Şafakta ıslanmak istiyor gönlüm
Kuş sesleri derman kat soluğuma
Bulutu koparmak istiyor gönlüm
Bir önce ki günde sis kokladı ten
Dünyaya nam salan derdini getirdi bana,
Tatsız tuzsuz yaşam örgüsü niçin hep bende,
Baktım ki düz beli bükülüp eğilmiş yana,
Birden bire bayıldım düştüm yere önünde,
Harcamış gam yolunda en tatlı gençliğini,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!