Korkak Şiiri - Evo Evrim

İçimin en derin yerlerini verdim sana, anlatırken dinledin güya,
Meğer pasif, vasatmışsın; sözlerin de çıkmış rüya.
Boşuna dökmüşüm geçmişten kalan bütün anılarımı,
Eski kiracısını özleyen ev sahipleri gibi yarım kalmış duygularımı.
Bilseydim bu kadar korkak,bu kadar el emrinde yaşadığını,
Şehrimin sokaklarına bile yazmazdım adını.
Ne bir iz bırakırdım,ne kurardım hayalini,
Değmezmiş taşıdığım onca sevdaya,onca vebalini.
EVRİM