Kıymet Şiiri - Ali Saye

Kimse kıymet bilmiyor artık,
verilen değer bir yük gibi taşınıyor insanların omzunda.
Oysa biz ne hayallerle büyüttük içimizde sevgiyi,
ne umutlarla dokunduk bir başkasının kalbine…

Bir bakıyorsun,
en çok değer verdiklerin,
en kolay harcayanların başında geliyor.
Bir bakıyorsun,
en çok susan sensin,
ama en çok suçlanan yine sen oluyorsun.

Zaman değişti diyorlar,
yok…
zaman değil değişen,
insanın içi çürüdü.
Vefa bir kelimeye sıkıştı,
sadakat eski bir hikâye gibi anlatılır oldu.

İyilik desen,
bir çıkarın gölgesinde aranıyor artık.
Kimse karşılıksız sevmiyor,
kimse hesapsız vermiyor kalbini.
Bir tebessüm bile tartılır oldu terazilerde,
samimiyet bile pazara düştü bu çağda.

Ve ben…
Hâlâ eski kafalı bir kalp taşıyorum içimde.
Birini severken sonunu düşünmeyen,
birine değer verirken hesabını yapmayan,
kırılacağını bile bile iyi kalmaya çalışan…

Belki de bu yüzden yoruldum.
Çünkü bu çağ,
iyi kalabilenlerin değil,
iyi rol yapanların çağı oldu.

İnsanlar yüzlerinde maskelerle geziyor,
herkes başka bir hikâye satıyor birbirine.
Gerçek olan ne biliyor musun?
Gece yastığa başını koyduğunda
içinden geçen o sessiz cümleler…

Kimse duymuyor seni,
ama sen her şeyi duyuyorsun içinde.
Kırıldığın anları,
unutamadığın sözleri,
içine attığın çığlıkları…

Ve en çok da,
değer verdiğin insanların
sana nasıl değersiz hissettirdiğini.

Bir gün diyorsun,
“Artık değişeceğim.”
Daha az seveceğim,
daha az güveneceğim,
daha az içten olacağım…

Ama olmuyor işte.
Kalp dediğin alışkanlıklarından vazgeçemiyor.
İyi olan, yine iyi kalıyor.
Kırılan, yine sessiz kalıyor.

Ve hayat…
Hiçbir şey olmamış gibi devam ediyor.

Birileri kırıyor,
birileri unutuyor,
birileri hiçbir şey hissetmeden yoluna bakıyor.

Ama birileri var ki…
Geçmiyor.
İçinde taşıyor her şeyi.
Her sözü, her bakışı, her yarayı…

İşte en ağır yük de bu.

İnsan bazen kötülük yapmak istemiyor,
ama iyiliğin bu kadar değersiz olduğu bir yerde
iyi kalmak da ağır geliyor.

Yine de…
Her şeye rağmen
kalbini kirletmeyenler var ya,

Asıl hikâye onların içinde yazılıyor.

Çünkü herkes kötü olabilir bu hayatta,
ama herkes temiz kalamaz…

Ve inan,
bir gün herkes
kendi kalbinin karşısında hesap verir.