İyilik oldukça yükümüz hep arttı,
Vicdanı olanı bu dünya sarstı.
Zalimler gününü gün edip yattı,
Kırılan hep bizim dalımız oldu.
Taş atan olmadık gül derene biz,
Sırtımızı verdik güvenene biz.
Kötülük bilmedik sevene biz,
Susmak en bildiğimiz dilimiz oldu.
Bize mi denk geldi kışın ayazı,
Yaz gelmeden soldu ömrün baharı.
Sitem etsek bile Rabb'e niyazı,
Şükür, son sığınağımız oldu.
Dost elinden yedik en derin yarayı,
El sanıp açtık gönülde sarayı.
Gönül taht eyledik nice vefayı,
Yıkıldı, geriye külümüz kaldı.
Ömür dediğin de bir ince masal,
Kimi zehir içer, kimi bulur bal.
Bizim nasibimiz ne ise helâl,
Son nefes, Rabb'ime borcumuz oldu.
Haziran 2020
Harun Akdağ 2
Kayıt Tarihi : 18.08.2026 16:56:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!