Kim Kazandı Ey Dost? Şiiri - Harun Akdağ 2

Kim kazandı ey dost?
Tahtına güvenenler mi,
Mazlumu susturduğunu sananlar mı?
Kılıcı hüküm bilenler mi,
Kalemi zincire vuranlar mı?

Kabil toprağa gömdü kardeşini,
Ama vicdanını nereye sakladı?
Kuyu karanlıktı, evet,
Lakin Yusuf'un sabrı
Asırlara ışık oldu.

Nemrut ateş yaktı göklere kadar,
Firavun nehirleri, Karun dağları kul sandı.
Peki şimdi neredeler ey dost?
Bir kibirden ibaret,
İbret diye anılan...

Kerbela’da susuzken hakikat,
Fırat utandı yatağından.
Kazandığını sandı zulüm,
Oysa bazı yenilgiler vardır
Asırları utandırır.

Zindanlar kuruldu nice âlime,
Sürgün yolları uzatıldı nice hak söze.
Kapılar kapatıldı,
Meydanlar daraltıldı,
Fakat düşünceyi hangi kilit tutabildi?

Kim kazandı ey dost?
Saltanat mı?
Korku mu?
Zorbalık mı?

Hayır…
Ne ölüm tek başına kazandı,
Ne de zulüm sonsuza dek sürdü.
Kazanan;
Karanlıkta doğruluğu bırakmayan,
Bedelini bilse de hakikati söyleyen,
Kaybeder gibi görünse de
Ruhunu satmayan oldu.

Çünkü ey dost,
İnsan toprağa girer…
Ama sözleri bazen çağları geçer.