Zamanın nabzında bir ince sızı
Dünyanın haline şaşanlardanım.
Söndürüp içimdeki her yıldızı
Mazinin bağrını eşenlerdenim.
Bir garip yolcuyum, hanım kendime,
Sığmadım cihana, kınım kendime.
Gerek yok düşmana, kinim kendime,
Gölgesi kendinden taşanlardanım.
Gidip de meçhule, maziyi sorun,
Sırrımı gömdüğüm kuyular derin,
Sahibi benim bu ıssız kederin.
Kendi yangınında pişenlerdenim.
Yollar ki uykulu, yollar ki sağır,
Yüküm yüreğimden daha da ağır.
Karanlık, bağrından bir ışık doğur,
Ben karanlığını deşenlerdenim
Bir garip bulutun nemi gibiyim.
Yitik bir menzilin gamı gibiyim.
Mahşer sabahının demi gibiyim.
Toprağa sessizce düşenlerdenim.
Kayıt Tarihi : 7.04.2026 21:25:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Metin boyunca kullanılan imgeler—garip yolcu, yitik menzil, hanım kendime—şiire hem mistik bir hava hem de derin bir içsel yolculuk hissi katıyor.
Şairimizi bu estetik ve anlamlı anlatımı için tebrik ederim; okurken hem düşündüren hem de duygulandıran bir şiir olmuş.
TÜM YORUMLAR (1)