Kimler Duyacak Şiiri - Kasım Kobakçı

O senin ağzından dökülen son sözlerin kanatır,
Sen gittiğin zaman bütün anılar bizi aratır,
Bu büyük ayrılık benim kalbimde enkaz yaratır,
Gülmeyi unutan yüzüm karanlık yönlere döner.
*
Bıraktığın o çiçekler elbet sararıp solacak,
İçime çöken karanlık her bir tarafa dolacak,
Sensiz geçen bu mevsimler ateş içinde kalacak,
Gün gelir bu deli rüzgar uzaklardan esip geçer.
*
Bana söylediğin o son sözlerin izi derindir,
Şimdi benim ruhum kimsesizdir, odalar serindir,
Sensiz olan bütün mekanlar senin eski yerindir,
Gözlerimden akan yaşlar kor ateşler gibi söner.
*
Dağlara, taşlara vursam başımı kimler duyacak?
Bu zalim ayrılık benim kalbimde hep mi duracak?
Dertlerimi gören eller bana hesap mı soracak?
Benim yaralı yüreğim hep karanlıklara göçer.