Sürek avı derler adına
Ama bu bir av değil aslında,
Bir gölge oyunu,
Bir korku yankısı sokak aralarında.
Belediye kapılarında sabahın ayazı,
Dosyalar konuşur, insanlar susar,
Kalemler titrer imza atarken,
Adalet bekler, biraz daha uzakta.
Bir şehir düşün;
Parkında çocuklar güler,
Ama koridorlarında endişe dolaşır,
Soruşturma rüzgârı gibi, sert ve soğuk.
Adı konmamış bir telaş bu,
Kimi zaman manşetlerde büyür,
Kimi zaman fısıltıyla yayılır,
Ama hep aynı soruyu bırakır geride:
Gerçek nedir?
Kim av, kim avcı?
Ve en çok da
Kim susar, kim konuşur bu hikâyede?
Bir gün gelir,
Toz kalkar, perde iner,
Ve hakikat, ağır ama dimdik
Yolunu bulur.
O zaman anlaşılır;
Sürek avı değilmiş mesele,
Mesele,
Adaletin gerçekten var olup olmadığıymış.
Kayıt Tarihi : 19.04.2026 00:31:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!