Hür düşünceyi kulağıma fısıldayan ahmak;
Bilmez miyim sanıyorsun hür düşünceyi.
Düşünce hür de ben hür değilim.
Bir daha uyumasın diye ahali,
Karanlığı gizlemeye kalktı delinin biri.
Sadece rüyası kaldı elinde akıllının.
Geri vereceksin aldığını;
Yediğin ekmeği, içtiğin suyu.
Geri vereceksin aldığın her nefesi.
Saklayamazsın hiç bir şeyi içinde.
Aldığını veremezsen,
Soğur bedenin ölümün kucağında usluca.
Gün garip bir çocuk gibi eğdi başını.
Güneşin gölgesi düştü sonsuzluğun üstüne.
Uyanınca yüreğimdeki hatıraların,
Bir yıldız gülümsedi uzaklardan gecenin
matemine.
Ve düşünce gözlerin aklımın penceresine,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!