Ümitsizlikler yürürken kol kola şehrin caddelerinde.
Bir yıldız gülümsedi gözlerine sokakta ki çocuğun.
Havanın soğukluğuna inat
Sıcaklığını saklıyordu düğmesiz ceketinde
Elbiseleri gibi yırtıktı ümitleri
Ben hep umutlarımla el ele adımladım zamanı.
Her şeyi çevirmesini bildim de lehime,
Durduramadım bir türlü, başımdaki hazanı.
Koyuni surdum dağa Gittum yari görmağa
Anasi Babasi Nenesi Dedesi
Hepsi düştü peşume dayak yedum az daha
Yağladum topuklari kaçtum dağdan yukari
Hayat son virajları dönerken yorgun,
Bulanık gecenin altında rüzgar.
Geçmişin penceresi açılınca aklına,
Ağlar hataların cehennem ateşinde mahcup.
Belki haklılık payını payda edersin hatalarına,
Belki de kılıç kuşanır kendine kendin.
Saatleri kovaladım durmadan,
Zaman demir attı yalnızlığıma.
Yosun tutmuş bir gecenin tam ortasındayım.
Duygularım sarhoş yüreğim isyanlarda.
Öpüşse kirpiklerim barışsam uykularımla.
Sızıp kalsam diyorum saatlerin kucağına
Rasgeleyle açıldık Karadeniz’e.
Dolaştık peşinden şansın.
Ve ektik dantel dantel umutlarımızı soğuk sulara.
Bekledik kısmeti kıvamında.
Asıldık bahtımıza ahenkle.
Çok geçmeden yakaladık şansı.
Yarum gözlerun kara
Vurulmuşum onlara
Gene geldi yaz başi
Gidelum yaylalara
Yarum kalem kaşlarun
Tutunmaya çalışırken hayatın ellerine bütün
sıcaklığımla,
Savruldum ipi kopmuş bir uçurtma gibi,
Gidiyorum; umutlarım kalbimde.
Girme korkularıma,
Kabusa çevirme rüyalarımı sevdam.
Aşk sensiz garip.
Aşk sensiz hüzünlü şarkılarda ağlamaklı.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!