Çıkar aklından karanlık yolların
umutsuzluğunu.
Bil ki bütün yollara Güneş doğar.
Zulmetme yüreğine, aç gönlünü sonsuzluğa,
Bil ki ufuklardan öte ufuklar da var.
Ağamın, Atamın Anavatanı.
Genimde sen varsın canım iksenit.
Bu topraklar için kalbi atanı,
Baş tacı edersin canım İksenit
O masum insanların ürkekliğine ağladı yüreğim
Özgür rüzgarların yelkeni mahcup
Alıp götürür esintilerini bilindik diyarlara doyumsuz hergeleler
Çizilmiş rotası neylesin tekne azgın denizlerin merhametsizliğine
Birileri dur diyebilmeli korkakların saklambaç oyununa.
Kula kulluk değil var oluşun tohumları
Nereye gizlenmiş yıldızlar.
Hani portakal yüzlü mehtap nerede?
Sevilmiyor arkadaş demli çaylar,
Bulutlu gecelerde.
Gök kubbe delinmiş diyorlar,
Yıldızlar yağıyormuş sağanak halinde.
Gözlerimde beton duvarlar,
Ben içerdeyim.
Rengi değişmiş diyorlar tabiatın,
Kizlar gider oduna
Bellerinde kuşaklar
İçlerinden birine
Vurulmişim uşaklar
Duman geldi kapladi
BAHAR KOKUSU (1992)
Kısır bir döngü hayatıma musallat olan.
Dipsiz bir kuyuda asılı kaldı arzularım.
Hançerleyip durur yaralarımı uykusuzluğum.
Umut hepimizin harçlığı tomar.
Umut sam rüzgarları kadar sıcak.
Umut bütün ihtişamıyla gebe sabaha.
Umut biz kadar yakın bize aslında.
Bilmek gerek..
Devrik bir cümlenin çaresizliğine ağladım zaman zaman
Üşüdüm gerçeklerin ayazında yol bilmez yolcu gibi
Ben bilirim diyenlere sattım fikrimin güllerini
Savurganlığına perde çekip hayatın
Yaşadım yaşamışlığımı bir daha
Ve hiçbir şey bilmeyen ben tükettim tükenmişliğimi çoktan
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!