Duyacaksın bir gün bir sonun sessizliğini
yüreğinde.
Ve o sonda öğüteceksin sıcaklığını
göz yaşları arasında.
Yol alacaksın sonun ötesine doğru
kendinden habersiz.
Koklarken hasretini bu gece duygularımda
Üşüdü şarkılarım ağustos sıcağında.
Sensizlik çırılçıplak gezinirken odam da,
Dur dedi pencereler,
Hala perdeler açık.
Korkuyorlar, hem de çok korkuyorlar.
Uyanırsa uyuttukları
Biliyorlar ki dağıtacaklar kara bulutları.
Onlar karanlığı yorgan edip kendilerine,
Uykuya dalmışlar güneşin gölgesinde.
Gün boyun bükerken semaya,
Uyanmadılar hala.
Masallar afyon, ninniler deniz vurgunu;
Tatlı vaatlerin yalancı beşiğinde.
Her bakışın bin kıvılcım kalbimde;
Yanarım yaktığın ateşe beni.
Küle dönmem, dönsende küle sen.
Tutarım bir yıldızın ucundan,
Öylece uyurum yok oluşuna.
Yaşamak, özgürce yansıtmaksa düşüncelerini, haykırın karanlıklara çeksinler güneşimizden ellerini. Bilsinler yakarız gölgeleri aydınlanır gün yüzü görmeyen mahzenleri.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!