Kitap rengarenk bir yürektir.
Okuduğunuz her kitap
Kendi yüreğinize binlerce
değişik ton kazandırır.
Nice insanların ocağı söndü
Dünyaya kafayı taktı korona
Bir damla gibiydi ummana döndü
Cinden tüm dünyaya aktı korona
Adını duyunca sarardık solduk
Güneş hepimizin mehtapta.
Gece hepimizin sabah da.
Rüzgarların da ülkesi yok, bulutların da.
Engellenemiyorsa mevsimlerin gelişi,
Özgürce yağıyorsa yağmurlar semalardan,
Özgürce çiziyorsa kuşlar rotalarını,
Yıkamazsan korkularını korkusuzca,
Korkar korkularından, tir tir titrer yüreğin
sıcaklığında.
Siner ölüm kokusu bedenlere doğarken.
Ve en çok korktuğumuz koku olur hepimizde.
Dolunca miat, çeker kılıcını Azrail.
Siler süpürür her şeyi bir anda,
Ne korku kalır ne koku.
Dolaşsam tozlu yollarını köyümün.
Arayıp bulsam çocukluğumu misket oynarken.
Arayıp bulsam gençliğimi bayırlarında.
Koklasam toprak kokusun da anılarımı.
Artık soğuk sularda yıkasam alın terimi.
“Deliyim hem de zır deliyim!
Siz hala delirmediyseniz
Aklınızdan zorunuz var demektir”
Demeçler hep aynı, memleket iyi yolda.
Pekiştirmek için kuyruklu yalanları,
Daha iyi olacak derler yarınları.
Her şey yolundaysa memlekette,
Ne işi var bu insanların çöplüklerde.
Ve sonunda karanlık geldi sen gelmedin.
Demek ki sevmedin.
Sen benim en büyük tutkumsun Deniz .
Ben sana yürekten vurgun,
Sen benden habersiz.
Bir türlü açılamadım sana, dünyalarımız farklı.
Aşkım içimde saklı.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!